عالم رویا

+4 ز دام عشق تو رهایی نیست مرا بجز سیاهی در این شب کجاست خواب تا در عالم رویا که دست تو باشد بدست من باده بریزد ز جام ها وز گرمی وجود تو رگ رگم سوخته باشم سرت بروی شانه ام چشمان تو به خواب

نیوتن

+3 میگن نيوتن اگر مسلمان می بود سيب را ميخورد و ميگفت “هذا من فضل ربی،الحمدالله”. بعد اش هم همونجا دوباره ميخوابيد ((:

غزل

+3  سړی چې تر سترګو راغلی خوب په زوره وشړي نو دا غزل هم پرې ډېر وي: خپله غریبي کوو او کمه چا ته نه وایو مونږه د دلبرو له ستمه چا ته نه وایو هرڅو که مو مړې اوښکي تر تلو پورې وڅاڅي حال

درد و عذاب

+4 دل من سخت بيتاب است امشب چو بسمل در تب و تاب است امشب به هر سو بنگرم روى تو بينم رخ ات جانا چو مهتاب است امشب ندارم خواب از درد جدائى دلم در چنگ عقاب است امشب تو با اغيار و من

حل پرابلم ها

+5 خانم » عزیزم چرا در دفتر کار  یک عکس مره ده دیوال بند کدی؟ « شوهر » هر وقت که کدام پرابلم پیش میشه طرف عکست می بینم, پرابلم یادم میره و آرام میشم. « خانم به ناز »  عکس مه چی داره که تره آرام میکنه

گیرم گلاب ناب شما اصل قمصر است

+519 غزل مثنوی بسیار زیبا از شاعر خوب بیداد خراسانی گیرم گلاب ناب شما اصل قمصر است اما چه سود حاصل گل های پر پر است شرم از نگاه بلبل بی دل نمی کنید کز هجر گل نوای فغانش به حنجر است از آن زمان

قدوس چرک

+4 معلم » قدوس بچیم , بخیالم هیچ سر و جان خوده نمی شویی. بویت تمام دنیا ره گرفته ! « قدوس » معلم صاحب شما از بیرون آمدین . مه خو کلی روز ده داخل صنف بودم . «

گردان فعل

+3 معلم » قدوس بچیم, فعل رفتن را در زمان حال گردان کو. مثلاً من میروم . تو میروی . او میرود …..« قدوس » من میروم . تو میروی. او میرود. ما میرویم …..« معلم » قدوس بچیم , نمیشه کمی تیز تر ؟

به خود باور داشتن

+3 معلم میخواست بفهمد که آیا شاگرد ها به خود و شخصیت خود باور دارند یا نه. به همین خاطر از شاگر ها تقاضا کرد تا هر شاگردی که فکر میکند که احمق است, باید ایستاده شود. هیچ یک از شاگرد ها ایستاده نشد بجز

راز و نیاز

+5 خاک فتد بر سر ما  آخر از این ویرانه ها ای جنون ببر ما  را  آخر از این غمخانه ها هر چه در این  بزم که  است از خون دل چکیده است کرده بدوش اشک ما ساغر این  میخانه ها پرده ی اسرار نمود

کتاب زندگی

+4 در کتاب زندگی آنقدر اشتباه نکنید که قبل از پنسل پنسل پاک ختم شود و قبل از توبه مرگ آید ………

بی ادبی معاف

+5 چي له خولې څخه را باسم سرې سکروټې ما فا رغ بوله اشنا له ګټې وټې دهمدي دنيا ښکلا شيخانو لوټ کړه او اخرت ته يي خريېلې توري خوټې

خروس حاجی آغا

+11 هر صبح وقتی ملا اذان میداد حاجی آغا از زیرلب صد دشنام نصیبش میکرد. چون اذان ملا خروس حاجی آغا را نیز به اذان دادن تشویق میکرد. خروس حاجی آغا از آن خروس های بی نفس نبود که با یکی دو اذان قناعت کند.

ایستگاه

+23 دیگر منتظر کسی نیستم هر که آمد ستاره از رویاهایم دزدید هر که آمد سفیدی از کبوترانم چید هر که آمد لبخند از لب‌هایم برید منتظر کسی نیستم از سر خستگی در این ایستگاه نشسته‌ام!

زندگی

+27 پولدارى؛ منش است و ربطى به ميزان دارايى ندارد… گدايى؛ صفت است و ربطى به بى پولى ندارد… دانايى؛ فهم و شعور است و ربطى به مدرك تحصيلى ندارد… نادانى؛ ياوه گويى است و ربطى به زياده گويى ندارد… دشمن؛ نمايشى از كمبودها و

توجه

+23 اغلب قدرت یک لمس، یک لبخند یک کلمه ی محبت آمیز، یک گوشِ شنوا، یک تعریف صادقانه،و یا کوچکترین توجه را دست کم می گیریم! در حالی که همه ی اینها قادرند یک زندگی را از این رو به آن رو کنند …

سهارنۍ:

+28 تر دې بې خونده زمانه به پر موږ کله راتله دومره بې ذوقه وو چې کرکه مو له ګله راتله ستا اندېښنه وه ګله ستا په شانې نه وه والله موږ چې به کله هم خپل ځان ته رابلله راتله خوله مو د زړه

غزل خوښو یارانو ته ډالۍ!

+25 چې مزاحم و ستا د لېڅو د بنګړیو اواز چېرته دې اورېده زمونږه لېونیو اواز له دغو خلکو آرزو د لطافت څه په کار کله راځي په ترنم کې د لرګیو اواز چېرته د ښار د ترافیکو د شپېلیو اواز چېرته د کلي د

په خدای قسم پر دې هېواد د خدای نظر دی!

+23   د دې ملت هیڅ داستان هم تر یوې اسطورې کم نه دی. د پنجاب هغه پنځمه صوبه چې د قول اردوګانو د ټانکونو، د پوځ او ملکي چلند د الوتکو، د فابریکو د څرخونو او ماشینونو، د تعلیم میدانونو د وسپنڅادرونو، د معززو

مسافر او ازرائیل

+24 زما په سر دی خاوری واوړی —– چی جانان نشته ژوندون څه له تیرومه زری زری ترینه کورته راغلم —– په سرو منګولو می یار کوز لحد ته کړنه سړي چی مړ شی کور پري وران شی —– په بعضی خلکو وران شی وطنونه زړه می ترینه